hephaestion*

*

ตามหาการ์ตูนน่ารักๆ

เรื่อง โลกสดใสที่ชายแดน..โดยอาจารย์ชิโต เคียวโกะ (Shitou Kyoko)

เรื่องนี้น่ารักมากๆๆๆ แม้ว่าลายเส้นจะออกแนวการ์ตูนตลกสี่ช่องจบ (ก็การ์ตูนตลกจริงๆนี่นา)
เฮมีเรื่องนี้แค่เล่มหนึ่งเล่มเดียว    (ของสำนักพิมพ์ Planet999 ซึ่งตอนนี้แปลงกายอานุภาพเป็นสนพ.ไหนแล้วก็จำไม่ได้)   อยากจะได้อีกหลายๆเล่มที่ออกมานานแล้ว    จำได้ว่าอ่านเรื่องนี้ครั้งแรกตอนนู่นนน ประมาณม.ต้น   แล้วก็เก็บเพียงเล่มเดียวเพราะยังไม่ทราบซึ้งกับคุณค่าว่ามันช่างแสนดีแค่ไหน...   แอบค้นในกูเกิน พบว่ามีออกมาในไทยประมาณสี่เล่มแล้ว  ท่าทางจะจบแล้วด้วย(ล่ะมั้ง)   บร๊ะเจ้าโจ๊กต้องกำหนดมาให้เป็นอย่างนี้แน่ๆ   

อยากได้อ่า...

ใครไม่ขาย...ขอยืมอ่านก็ได้ T^T

ขอสปอล์ยเล็กน้อยว่าเกี่ยวกับนายกองและนักบวช    นายกองเจ้าชู้และบาทหลวง(หน้าสวย)คอแข็งมาเจอกันที่ชายแดน  เรื่องราวของแต่ละคนก็เริ่มคลี่คลายออกมาอย่างชิลๆ เรื่อยๆ   น่ารักน่าติดตาม(--นี่เราเชียร์ออกหน้าออกตาไปหรือเปล่า?)   โดยเฉพาะนายกองเนี่ย..โดนเด้งมาจากเมืองหลวงแบบว่าสาเหตุน่าจะเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่แต่ชวนหัว(แล้วมันอะไรล่ะ???)   เป็นการ์ตูนวายที่ไร้กลิ่นวายอย่างมาก (---เอ๊ะหรือความจริงมันไม่ได้วาย???)   

โอย...ไม่รู้แหละ  อยากได้ๆๆๆ   อยากอ่านๆๆๆ   เรื่องมันเรื่อยๆจิ้นไปแล้วมันสนุกดีนะ   แบบว่านายกองเจ้าชู้กับสาวๆก็จริงแต่ก็แอบตอดนั่นตอดนี่กับบาทหลวงบ้างแหละ   บาทหลวงก็ดันอิ๊อ๊ะไปกับเขาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว    อ่านแล้วอมยิ้มอ้ะ   ใครชอบอารมณ์ประวัติศาสตร์ยุโรปหรือว่าบรรยากาศแนวๆนั้น ลองอ่านเรื่องนี้ดู (แต่ไม่ได้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของจริงนะแต่ในเชิงความสัมพันธ์จำลองน่ะใช่)   ยังแอบผสมแฟนตาซี นิทานปรัมปรา อิ๊อ๊าง~




จบ..

 Dear Blank,

คุณแบลงค์ง่า...นั่นเฮเองล่ะ   ความแตกซะแล้ว...กะว่าจะแอบติดตามในเงามืดไปเรื่อยๆ (ดูจิตๆนะเรา)   ไม่ใช่อย่างน้าน..คิดว่ากำลังจะบอกแต่ลืมทุกครั้ง   (แอบคิดว่าคุณแบลงค์คงไม่สังเกตด้วยล่ะ  เฮคิดว่ามันดูแปลกๆง่ะ)บอกว่าไม่ชอบรอตอนจบแล้วไหงเขียนเติ่งไว้ที่ตอนห้าเสียอย่างนั้นล่ะคะ?    แหม่ๆๆๆมาเขียนต่อซะดีๆ  นี่คือการประจานหน้าบล็อก(ร้างๆ) คนเขารออ่านเยอะนะคะ    ส่วนว่าจะเริ่มจากตรงไหน..เฮว่า...เอ่อมันคงไม่..  เอ่อ..ปกติมันไม่ค่อยมีคนอ่านง่ะ เพราะแนวมันแปลกๆ เอาเป็นว่าคุณแบลงค์ไปจิ้มเอาเองเถอะ T^T

นี่ๆเรื่องนี้เฮก็เชียร์ให้อ่านนะคะคุณ (ถ้าหาอ่านได้)   เอ๊ะหรือ--ว่า   คุณแบลงค์มีเรื่องนี้ไว้สะสมอยู่แล้วอ่ะ   แง้~ คุณขาเอามาให้อ่านมั้งหรือเล่าเรื่องย่อโดยละเอียดให้ฟังก็ยังดีค่ะ   น้ำตาจะไหล...อยากอ่านมาก หยิบหนังสือเล่มนี้มาจากใต้กรุตอนตีสี่แล้วนึกถึงเพื่อนม.ต้นที่แนะนำเรื่องนี้   อยากรู้จังว่าเพื่อนคนนั้นจะได้อ่านตอนจบหรือยังน้า

เอนทรี่แคนโต้อ่ะ ไม่เปิดให้เมนต์ อัดอั้นตันใจอยากจะบอกว่าชอบ จังหวะของคุณแบลงค์จัง   ว่างๆแต่มีจังหวะลงตัวดี   ชอบที่สุดคือ

2.
ฉันไม่บังอาจร้องขอเวลาจากพระเจ้า
ฉันเพียงร้องหาคาเฟอีน
จากร้านค้าข้างบ้าน

มันย้อนแย้งน่ารักดี   ดูว่าคนเขียนรู้สึกว่าตนเองเล็กจ้อยอย่างไรชอบกล   ไม่รู้สินะ เฮรู้สึกว่ามันจิกๆกัดๆพระเจ้าและเวลาดีอย่างไรชอบกล  อิอิ ...อาจจะไม่เข้าใจตรงกับเจ้าของหรอกแต่ชอบนะ   แอบท้อก็ได้แต่อย่าเพิ่งเหนื่อยใจยอมแพ้นะคะ    ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นหน้าเห็นตาเลย ยุ่งหรือเปล่าคะ สู้ๆเน้อ

บุญรักษา

ไว้มาคุยกันใหม่ 




credit: รูปจาก bloggang

*